nlenfrde

Beste ouders, raadsonderzoekers, gedragsdeskundigen, rechters,

Als ik complimenten uit mag delen, doe ik dat graag! Het heeft geduurd, sinds 2002 moesten wij het doen met 'Het verdeelde Kind'. Zonder enige wetenschappelijk gevalideerde onderbouwing stelde destijds Ed Spruijt (pedagogiek Universiteit Utrecht) dat het kind gebaat is bij 'rust'. Rust in de vorm van het uitbannen van 1 ouder, als die andere ouder gestresst raakt van het idee dat de uitwonende ouder in het leven van het kind is. De koninklijke weg! 

Tot 27 november 2017 konden de instanties, waaronder de RaadvoordeKinderbescherming ongehinderd verantwoorde ouders uitbannen. "Als je echt van jouw kind houdt, dan laat je het met rust" " Als je echt van jouw kind had gehouden, had je je niet weg laten sturen" Tot aan " Het is traumatiserend voor het kind , als die de waarheid weet". Als 1 van de ouders het ouderschap van de ander ontzegde werd dat ronduit gefaciliteerd door de instanties. Ondertussen moesten ouders maar leren communiceren, maar het kind kreeg daarmee niet beide ouders gelijkwaardig in het leven. Eerder het tegenovergestelde.

De presentatie van Tavecchio/Stams onderschreef onze stellingen en niemand kon er nog omheen; die Koninklijke weg is schadelijk! Sterker nog, voor de sociale, emotionele en identiteitsontwikkeling van het kind is het belangrijk dat beide ouders, van begin geboorte gelijkwaardig in het leven van het kind zijn.  

Deze wetenschap leidde tot de Herziene richtlijn scheiding en jeugdigen. Nog steeds verbaasd het mij dat de Ed Spruijt, de man met het zelfverzonnen onderzoek dat duizenden ouders buiten spel zette, indirect zijn podium weer kreeg. Elke ouder zou ons artikel hierover moeten lezen.

En dan kunnen wij ouders wel beginnen over de internationale wetten, de grondwet, de wet, de rechten van het kind, zo lang er geen wijziging in het beleid, de zienswijze ten aanzien van ouderschap en dus ook ten aanzien van ouderverstoting ten gevolge van een complexe scheiding, bij de beoordelende instanties, zoals de RaadvoordeKinderbescherming, bleven juist de verantwoorde ouders kansloos! 

Zeker als 'hun manier van waarheidsvinding' wordt toegepast en dus vermoedens, onderbuikgevoelens, opinies, meningen, projectie, overdracht door openbaar toegegeven handelingsonbekwame professionals de levens van talloze gezinnen bepalen.

Elke ouder mag nu blij zijn! 

Elke ouder die nu nog te maken heeft met raadsonderzoeken, elke ouder die nog verwezen gaat worden door een rechter naar de RaadvdKinderbescherming, elke ouder die nu nog moet voorkomen en zit te kijken met een vreselijk raadsrapport, ja, heel veel ouders zouden deze memo moeten downloaden en inhoudelijk gebruik maken van deze drastische beleidswijziging aangaande ouderverstoting.

Een aantal zinnen:

  • De visie van de RvdK is gebaseerd op het recht van elk kind om na scheiding in contact met zijn beide ouders op te groeien (artikel 9 IVRK). De RvdK moet zwaarwegende argumenten aanvoeren om te adviseren om het recht van het kind op contact met (één van) zijn ouders, én het recht van ouders op contact met hun kind hen te ontzeggen .Bij (dreigend) contactverlies gebeurt het wel dat een ouder die geen contact meer heeft met zijn of haar kind, eist dat de RvdK ‘ouderverstoting bewijst’.
  • Een beschrijving van de dynamiek tussen de ouders en de gevolgen voor het kind, is helpend bij een eventueel in te zetten systeembehandeling, individuele behandeling, oudergesprekken of hulpverlening gericht op parallel ouderschap.

    Het lijkt wel alsof onze folder gebruikt is bij het omschrijven van de mogelijke signalen betreffende de hoog conflictscheiding, zo ook de signalen die kinderen kunnen uiten, die ouders kunnen uiten. 

Ik vind het zelfs prima dat een paar zelfbenoemde experts een klein podium hebben gekregen, de mening van de echte professoren staat er ook en die liegt er niet om. Ouderverstoting is ronduit schadelijk!

derhalve mag de vlag officieel uit; de RaadvoordeKinderbescherming rekent af met de Koninklijke weg!!!

"De gedachte is dat als er (tijdelijk) geen omgang is, het kind geen last meer heeft van de ruzies tussen ouders. De RvdK is echter van mening dat dit (over het algemeen) geen oplossing is, omdat dit slechts een schijnbare rust is.

Zowel van ervaringsdeskundigen als hulpverlening weten we dat hoe meer tijd verstrijkt waarin er geen contact is tussen kind en ouder, hoe moeilijker het is om het contact te herstellen.

De RvdK zet zich zoveel als mogelijk in om het proces van contactverlies tussen kind en ouder te keren en om het contact van het kind met de ‘andere’ ouder zo mogelijk te behouden of te herstellen.

Wijziging hoofdverblijf of UHP: Belangrijke overweging hierbij is wel wie van beide ouders het beste in staat is het contact van het kind met de andere ouder te ondersteunen. Dit onderwerp zal terug komen op het Professioneel Platform, om aan de hand van casuïstiek en jurisprudentie verder met elkaar te exploreren.

Vaders jonge kinderen: hechtingsrelatie die een kind, ook een jong kind, met zijn/haar vader heeft en dit aspect nadrukkelijk mee te wegen."

Note: MASIC, precies, een wetenschappelijk gevalideerde onderzoeksmethode; een 0-meting voor huiselijk geweld, een eerste anamnese! Voorwaarde is wel dat de raadsonderzoekers getraind zijn in het afnemen van de MASIC.

Logisch dat menig raadsonderzoeker en gedragsdeskundige niet zo blij is met een objectieve ondervragingsmethode , geen ruimte meer voor eigen invulling! Toch is dit waarop een ouder moet sturen; niet babbelen, zorgplicht centraal, mits geen bewezen gevaar 50% parallel ouderschap!